Enmot

Czym jest Elektro-Neuro-Mobilizacja Obszaru Twarzowego?

Elektrostymulacja ta stosowana jest w przypadku obwodowych zaburzeń neurogennych. Kierowana do pacjentów z zaburzeniami połykania, symetrii twarzy, z trudnościami dyzartrycznymi, nadmiernym ślinotokiem, dystrofią mięśni, w stanach po wypadkach, udarach.

Elektrostymulacja ENMOT ma szerokie zastosowanie. W swojej pracy specjalizuję się w zaburzeniach funkcjonowania obszaru ustno-twarzowego u osób dorosłych (związanych z trudnościami w mowie oraz procesie połykania) po uszkodzeniach mózgu. Zapraszam w szczególności osoby z dyzartrią, dysfagią oraz porażeniami nerwów twarzowych (w tym z porażeniami Bella).

Przeciwwskazania do elektrostymulacji:

rozrusznik serca, choroby serca (arytmia, zawał), choroby układu nerwowego (padaczka), duże nadciśnienie, metalowe implanty (endoprotezy stawów, zębów), ból niewiadomego pochodzenia, ciąża, ropne i zapalne stany skóry, zmiany nowotworowe, stany wyczerpania fizycznego i psychicznego, brak reakcji pacjenta na stosowanie elektrostymulacji.

Przebieg leczenia: kwalifikacje do zabiegu dokonuje lekarz neurolog.

Rozpoczęcie serii zabiegów elektrostymulacji poprzedza diagnoza neurologopedyczna. Dzięki wynikom testów diagnostycznych z zakresu pracy obszaru ustno-twarzowego, (wykonywanych przed i po serii elektrostymulacji) pacjent ma możliwość obserwacji skuteczności terapii.

Elektrostymulacja wykonywana jest trzy razy w tygodniu i obejmuje 20 stymulacji. Sesja zawiera: 1) neurologopedyczny masaż twarzy, 2) ćwiczenia mimiczne oraz 3) kinesiotaping neurologopedyczny ETTHNO. Po 2-tygodniowej przerwie, w zależności od celów i uzyskanych efektów, serię się powtarza.

Uszkodzenie VII nerwu twarzowego - unerwia mięśnie twarzy i III nerwu okoruchowego - odpowiedzialnego za ruchy powieki. Zdjęcia przed i po miesiącu terapii ENMOT.

Kinesiotaping to metoda polegająca  na naklejaniu specjalnej taśmy (o właściwościach elastycznych) na powierzchnię skóry twarzy. Plastry dynamiczne dostosowują się do ruchów pacjenta pozytywnie wpływając na propiocepcję (czucie głębokie) oraz – co najważniejsze – wspomagają zaburzoną funkcję mięśnia/mięśni, stanowiąc tym samym znaczne wsparcie prowadzonej równolegle terapii ustno-twarzowej. Pomagają przywrócić symetrię twarzy, usprawniają artykulację oraz zaburzony proces połykania.

Postępowanie terapeutyczne  w przypadku każdego pacjenta jest bardzo indywidualne, a samych technik aplikacji taśmy w obszarach poddawanych terapii jest bardzo dużo.